مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 869

1. خیاط روزگار به بالای هیچ مرد

2. پیراهنی ندوخت که آن را قبا نکرد

3. بنگر هزار گول سلیم اندر این جهان

4. دامان زر دهند و خرند از بلیس درد

5. گل‌های رنگ رنگ که پیش تو نقل‌هاست

6. تو می خوری از آن و رخت می‌کنند زرد

7. ای مرده را کنار گرفته که جان من

8. آخر کنار مرده کند جان و جسم سرد

9. خود با خدای کن که از این نقش‌های دیو

10. خواهی شدن به وقت اجل بی‌مراد فرد

11. پاها مکش دراز بر این خوش بساط خاک

12. کاین بستریست عاریه می‌ترس از نورد

13. مفکن گزافه مهره در این طاس روزگار

14. پرهیز از آن حریف که هست اوستاد نرد

15. منگر به گرد تن بنگر در سوار روح

16. می‌جو سوار را به نظر در میان گرد

17. رخسارها چون گل لابد ز گلشنیست

18. گلزار اگر نباشد پس از کجاست ورد

19. سیب زنخ چو دیدی می‌دان درخت سیب

20. بهر نمونه آمد این نیست بهر خورد

21. همت بلند دار که با همت خسیس

22. چاوش پادشاه براند تو را که برد

23. خاموش کن ز حرف و سخن بی‌حروف گوی

24. چون ناطقه ملایکه بر سقف لاجورد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز اوقات گرامی آنچه صرف عشق می گردد
* به دیوان قیامت در حساب زندگی باشد
شعر کامل
صائب تبریزی
* همت طلب از باطن پیران سحرخیز
* زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند
شعر کامل
فروغی بسطامی
* غم عشق آمد و غم‌های دگر پاک ببرد
* سوزنی باید کز پای برآرد خاری
شعر کامل
سعدی