مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 997

1. پیرهن یوسف و بو می‌رسد

2. در پی این هر دو خود او می‌رسد

3. بوی می لعل بشارت دهد

4. کز پی من جام و کدو می‌رسد

5. نفس اناالحق تو منصور گشت

6. نور حقش توی به تو می‌رسد

7. نیست زیان هیچ ز سنگ آب را

8. سنگ بلاها به سبو می‌رسد

9. آب حیاتست ورای ضمیر

10. جوی بکن کآب به جو می‌رسد

11. آب بزن بر حسد آتشین

12. باد در این خاک از او می‌رسد

13. عشق و خرد خانه درون جنگیند

14. عربده هر لحظه به کو می‌رسد

15. هر چه دهد عاشق از رخت و بخت

16. عاقبت آن جمله بدو می‌رسد

17. گر چه بسی برد ز شوهر عروس

18. او و جهازش نه به شو می‌رسد

19. مایده‌ای خواستی از آسمان

20. خیز ز خود دست بشو می‌رسد

21. مژده ده ای عشق که از شمس دین

22. از تبریز آیت نو می‌رسد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چندین هزار شیشه دل را به سنگ زد
* افسانه ای است این که دل یار نازک است
شعر کامل
صائب تبریزی
* مریز اشکِ من ای چشم خون گرفته که خواهم
* کنم نثار رهش آن دُر ِنسفتۀ خود را
شعر کامل
جامی
* گرد لبت بنفشه از آن تازه و تر است
* کآب حیات می‌خورد از جویبار حسن
شعر کامل
حافظ