مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 1004

1. گه باده لقب نهادم و گه جامش

2. گاهی زر پخته گاه سیم خامش

3. گه دانه و گاه صید و گاهی دامش

4. این جمله چراست تا نگویم نامش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* جهان آفریننده یار منست
* دل و تیغ و بازو حصار منست
شعر کامل
فردوسی
* یکی از عقل می‌لافد یکی طامات می‌بافد
* بیا کاین داوری‌ها را به پیش داور اندازیم
شعر کامل
حافظ
* تیشه بر سر زد و پا از در شیرین نکشید
* کوه‌کن بر در عشق از همه پادارتر است
شعر کامل
فروغی بسطامی