مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 114

1. آری صنما بهانه خود کم بودت

2. تا خواب بیامد و ز ما بر بودت

3. خوش خسب که من تا به سحر خواهم گفت

4. فریاد ز نرگسان خواب آلودت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گه سبو زنم بر سنگ، گه به پای خم افتم
* ساقیا مرنج از من عالم جوانیهاست
شعر کامل
صائب تبریزی
* صحبت ناجنس آتش رابه فریاد آورد
* آب در روغن چو باشد می کند شیون چراغ
شعر کامل
صائب تبریزی
* شمع عالم بود لطف چاره گر
* شمع را پروانه کردی عاقبت
شعر کامل
مولوی