مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 116

1. آمد بر من چو در کفم زر پنداشت

2. چون دید که زر نیست وفا را بگذاشت

3. از حلقهٔ گوش او چنین پندارم

4. کانجا که زر است گوش میباید داشت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* به گوش هوش نیوش از من و به عشرت کوش
* که این سخن سحر از هاتفم به گوش آمد
شعر کامل
حافظ
* سطوت از کوه ستانند و بکاهی بخشند
* کلهٔ جم به گدای سر راهی بخشند
شعر کامل
اقبال لاهوری
* خاک را چون ناف آهو مشک زاید بی قیاس
* بیدا را چون پر طوطی برگ روید بی شمار
شعر کامل
فرخی سیستانی