مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 1701

1. ای آنکه مرا دهر زبان میدانی

2. ور زانکه ببندند دهان میدانی

3. ور جان و دلم نهان شود زیر زمین

4. شاد است روانم که روان میدانی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آدم مسکین به یک خامی که در فردوس کرد
* چاک شد چون دانه گندم دل اولاد او
شعر کامل
صائب تبریزی
* خطی دارد زمشک ناب ‌گرد ارغوان پیدا
* دلی دارد چو سنگ سخت زیر پرنیان‌ پنهان
شعر کامل
امیر معزی
* همدم خود شو که حبیب خودی
* چاره خود کن که طبیب خودی
شعر کامل
رهی معیری