مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 337

1. روزی ترش است و دیدهٔ ابرتر است

2. این گریه برای خندهٔ برگ و بر است

3. آن بازی کودکان و خندید نشان

4. از گریهٔ مادر است و قبض پدر است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر بهم می‌زدم امشب مژهٔ پر نم را
* آب می‌برد به یک چشم زدن عالم را
شعر کامل
محتشم کاشانی
* رنگین سخنان درسخن خویش نهادنند
* از نکهت خود نیست به هر حال جدا گل
شعر کامل
صائب تبریزی
* چون صدف در پرده های دل نهفتم اشک را
* گوهر خود را به هر بیدرد ننمودم چو شمع
شعر کامل
صائب تبریزی