مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 397

1. گویند بیا به باغ کانجا لاغ است

2. نی زحمت نزهت و نه بانگ زاغ است

3. اندر دل من رنگرز صباغست

4. کاندر پر هر زاغ از او صد باغ است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صد هزاران حیف از آن سرو سهی قامت که بود
* قامتش سرو سهی بالای بستان جهان
شعر کامل
هاتف اصفهانی
* عارض از کافور و زلف از مشک داشت
* لعل سیراب از لبش لب خشک داشت
شعر کامل
عطار
* سیل سرشک ما ز دلش کین به درنبرد
* در سنگ خاره قطره باران اثر نکرد
شعر کامل
حافظ