مولوی_مثنوی معنویدفتر سوم (فهرست)

شماره 176 - جمع و توفیق میان نفی و اثبات یک چیز از روی نسبت و اختلاف جهت

1. نفی آن یک چیز و اثباتش رواست

2. چون جهت شد مختلف نسبت دوتاست

3. ما رمیت اذ رمیت از نسبتست

4. نفی و اثباتست و هر دو مثبتست

5. آن تو افکندی چو بر دست تو بود

6. تو نه افکندی که قوت حق نمود

7. زور آدم‌زاد را حدی بود

8. مشت خاک اشکست لشکر کی شود

9. مشت مشت تست و افکندن ز ماست

10. زین دو نسبت نفی و اثباتش رواست

11. یعرفون الانبیا اضدادهم

12. مثل ما لا یشتبه اولادهم

13. همچو فرزندان خود دانندشان

14. منکران با صد دلیل و صد نشان

15. لیک از رشک و حسد پنهان کنند

16. خویشتن را بر ندانم می‌زنند

17. پس چو یعرف گفت چون جای دگر

18. گفت لایعرفهم غیری فذر

19. انهم تحت قبابی کامنون

20. جز که یزدانشان نداند ز آزمون

21. هم بنسبت گیر این مفتوح را

22. که بدانی و ندانی نوح را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* حشمت مبین و سلطنت گل که بسپرد
* فراش باد هر ورقش را به زیر پی
شعر کامل
حافظ
* سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد
* دلبر که در کف او موم است سنگ خارا
شعر کامل
حافظ
* درخت و برگ برآید ز خاک این گوید
* که خواجه هر چه بکاری تو را همان روید
شعر کامل
مولوی