مولوی_مثنوی معنویدفتر چهارم (فهرست)

شماره 107 - نومید شدن موسی علیه‌السلام از ایمام فرعون به تاثیر کردن سخن هامان در دل فرعون

1. گفت موسی لطف بنمودیم وجود

2. خود خداوندیت را روزی نبود

3. آن خداوندی که نبود راستین

4. مر ورا نه دست دان نه آستین

5. آن خداوندی که دزدیده بود

6. بی دل و بی جان و بی دیده بود

7. آن خداوندی که دادندت عوام

8. باز بستانند از تو هم‌چو وام

9. ده خداوندی عاریت به حق

10. تا خداوندیت بخشد متفق


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چنان به فکر تو در خویشتن فرو رفتیم
* که خشک شد چو سبو دست زیر سر ما را
شعر کامل
صائب تبریزی
* من ار چه حافظ شهرم جوی نمی‌ارزم
* مگر تو از کرم خویش یار من باشی
شعر کامل
حافظ
* میزبانی چو خوانی آراید
* ترّه همچون بره به کار آید
شعر کامل
سنایی