لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_مثنوی معنویدفتر پنجم (فهرست)

شماره 14 - انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس

1. قسم او خاکست گر دی گر بهار

2. میر کونی خاک چون نوشی چو مار

3. در میان چوب گوید کرم چوب

4. مر کرا باشد چنین حلوای خوب

5. کرم سرگین در میان آن حدث

6. در جهان نقلی نداند جز خبث


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* سوختم در آتشش چون عود و زانم بیم نیست
* بیم آن دارم که دود من بگیرد دامنش
شعر کامل
سلمان ساوجی
* چون چاک نگردد دل شمشاد که آن زلف
* غیر از دل صد چاک به خود شانه نگیرد
شعر کامل
صائب تبریزی
* اظهار عشق را به زبان احتیاج نیست
* چندان که شد نگه به نگه آشنا بس است
شعر کامل
صائب تبریزی