1. می‌بری از منِ مسکین دل و بر می‌شکنی

2. بس تو خود هیچ سخن نیست که در خونِ منی

3. خویشتن را به ارادت به تو دادم گفتم

4. عالمِ شیفتگی خوش‌تر و بی خویشتنی

5. اولم لطفِ تو برداشت بدان دل گرمی

6. و آخر از چشم بیفکند بدین ممَحنی

7. چاره‌ ای نیست که شیرین هم ازین جا انداخت

8. شور در خاطرِ فرهاد ز شیرین سخنی

9. بی‌وفایی تو ای یار درست اینجا شد

10. که حریصی به جگر خوارگی و دل‌شکنی

11. کاشکی سنگ دلت سخت حمایت بودی

12. وه‌که چون سست گروهی و چه نازک بدنی

13. کارِ یاران که هم از دستِ تو شد بی‌سامان

14. چون سرِ زلف نه شرط است که در پا فکنی

15. بر گرفتیم بر از شاخِ ملامت و اکنون

16. روی آن است که بنیادِ ملامت نکنی

17. از تو این چشم نبودش که شوی بی‌آزرم

18. تا به حدّی که دگر یادِ نزاری نکنی