اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 247

1. او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشد

2. ورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد

3. نی، چه باک از نالهٔ من لاله‌رویی را؟ که صد پی

4. همچو گل برگریهٔ شبگیر من خندیده باشد

5. ماه گردون از برای گرد خاک آستانش

6. ای بسا شبها که گرد کوی او گردیده باشد

7. گفتمش: بر روی خاک‌آلود من نه پای، گفتا:

8. چون نهم بر خاک پایی را که جایش دیده باشد؟

9. بارها پیچیده باشد بر سرم سودا و رفته

10. پیش آن بدمهر و از من روی بر پیچیده باشد

11. او مرا خاطر برنجاند، من او را عذر خواهم

12. همچنان گویم: مبادا خاطرش رنجیده باشد

13. اوحدی را ناپسندی گفت و هر کس کان حکایت

14. کرده باشد گوش، می‌دانم که نپسندیده باشد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* زان لقمه که صوفی را در معرفت اندازد
* یک ذره و صد مستی یک دانه و صد سیمرغ
شعر کامل
حافظ
* هوش خردمند را عشق به تاراج برد
* من نشنیدم که باز صید کبوتر شود
شعر کامل
سعدی
* گر بهم می‌زدم امشب مژهٔ پر نم را
* آب می‌برد به یک چشم زدن عالم را
شعر کامل
محتشم کاشانی