اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 492

1. معراج ما به روح و روان بود صبح دم

2. دیدار ما به دیدهٔ جان بود صبح دم

3. آن دلفروز پرده برانداخت همچو روز

4. از چشم غیر اگرچه نهان بود صبح دم

5. چون فکرتم ز انفس و آفاق در گذشت

6. پرواز من برون ز جهان بود صبح‌دم

7. با جبرئیل عقل روانم، که شاد باد،

8. از رفرف دماغ روان بود صبح دم

9. جایی رسید فکرم و بگذشت، کندرو

10. روح‌القدس کشیده عنان بود صبح دم

11. طاوس جانم از هوس منتهای وصل

12. بر شاخ سدره جلوه کنان بود صبح دم

13. دریافتم ز قرب مکانی و منزلی

14. کان جانه منزل و نه مکان بود صبح دم

15. اندیشها که وهم هراسنده کرده بود

16. با شوق گفتنم نه چنان بود صبح‌دم

17. و آن سودها که نفس هوس پیشه جمع داشت

18. در کوی عشق جمله زیان بود صبح دم

19. او خود ثنای خود به خودی گفت: کاوحدی

20. از وصف حال کند زبان بود صبح‌دم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* از زبان شکوه ما عیش عالم تلخ شد
* تلخی کام شکر از تلخی بادام ماست
شعر کامل
صائب تبریزی
* نقل هر جور که از خلق کریمت کردند
* قول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی
شعر کامل
حافظ
* فصل بهار تازه و نوروز دلفریب
* همبوی مشک باد و زمین پر ز بوی بان
شعر کامل
فرخی سیستانی