اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 574

1. به پیشگاه قبول ار چه کم دهد راهم

2. هنوز دولت آن آستانه می‌خواهم

3. گرم کند ز جفا همچو ریسمان باریک

4. از آنچه هست سر سوزنی نمی‌کاهم

5. دلم ز مهر رخش نیم ذره کم نکند

6. اگر ز طیره کند همچو سایه در چاهم

7. اگر به آب وصالش طمع کند غیری

8. من آن طمع نپسندم، که خاک درگاهم

9. بر آه سینهٔ من دشمنان ببخشیدند

10. به گوش دوست، همانا، نمی‌رسد آهم

11. گر او به کار من خسته التفات کند

12. چه التفات نماید به دولت و جاهم؟

13. به طوع حلقهٔ مهرش کشیده‌ام در گوش

14. حسود بین که: جدا می‌کند به اکراهم

15. اگر تو عزم سفر داری، اوحدی، امروز

16. مرا بهل، که گرفتار مهر آن ماهم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست
* در رهگذر کیست که دامی ز بلا نیست
شعر کامل
حافظ
* حال من خود در نمی‌آید به نطق
* شرح حالم اشک خونین من است
شعر کامل
عطار
* قامت به ناز افراخته، خلقی ز پا انداخته
* دل‌ها مسخر ساخته، کشورستانی را ببین
شعر کامل
فروغی بسطامی