اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 591

1. کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویم

2. چو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم

3. چو باز مرغ دل ما هوای او دارد

4. ضرورتست که: چون مرغ در هوا برویم

5. ز پی دویدن او جز به سر طریقی نیست

6. از آنکه ترک ادب باشد، ار به پا برویم

7. ز ما رقیب چو بیگانه بود روز رحیل

8. رها نکرد که با یار آشنا برویم

9. چنین که در پی او ما گریستیم، عجب!

10. گر آب دیده گذر می‌دهد، که ما برویم

11. به روز وصل چو امید بود می‌بودم

12. بسوز هجر چو گشتیم مبتلا برویم

13. بلاست دوری او، اوحدی، بکوش تو نیز

14. مگر پگاه‌تر از پیش این بلا برویم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گفتمش قد بلندت بصنوبر ماند
* گفت کاین دلشده را بین که چه کوته نظرست
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* آیینه سکندر جام می است بنگر
* تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا
شعر کامل
حافظ
* ضرورتست که آحاد را سری باشد
* وگرنه ملک نگیرد به هیچ روی نظام
شعر کامل
سعدی