اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 90

1. تا زنده‌ایم، یاد لبش بر زبان ماست

2. ذکرش دوای درد دل ناتوان ماست

3. گر فتنه می‌شویم بر آن روی، طرفه نیست

4. زیرا که یار فتنهٔ آخر زمان ماست

5. گیرم که مهر او ز دل خود برون برم

6. این درد را چه چاره؟ که در مغز جان ماست

7. از ما مپرس: کاتش دل تا چه غایتست؟

8. از آب دیده پرس، که او ترجمان ماست

9. انصاف، حیف نیست که باری نمی‌دهد؟

10. شاخی چنین شگرف، که در بوستان ماست

11. مشکل رها کند که : بگوییم حال خویش

12. بندی، که از محبت او بر زبان ماست

13. ای اوحدی، ز غیر شکایت چه می‌کنی؟

14. ما را شکایت از بت نامهربان ماست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر به ظاهر چون شراب کهنه افتادم زجوش
* دربهارفکر،جوش ارغوان دارم هنوز
شعر کامل
صائب تبریزی
* صبح بیداری شود گفتم مرا موی سفید
* من چه دانستم که خواهد پنبه گوشم شدن
شعر کامل
صائب تبریزی
* پرتو نیکان نگیرد هر که بنیادش بدست
* تربیت نااهل را چون گردکان بر گنبدست
شعر کامل
سعدی