اوحدی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 7

1. در کارگه غیب چو نقاش نخست

2. جویندهٔ نقش خویشتن را می‌جست

3. بر لوح وجود نقشها بست و در آن

4. چون روشن گشت نقش آن جزو بشست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نه توسن سپهر سراسیمه در رهت
* تا حکمتت گرفته به کف تازیانه ای
شعر کامل
عرفی شیرازی
* تیشه بر سر زد و پا از در شیرین نکشید
* کوه‌کن بر در عشق از همه پادارتر است
شعر کامل
فروغی بسطامی
* ظاهر قرآن چو شخص آدمیست
* که نقوشش ظاهر و جانش خفیست
شعر کامل
مولوی