لینک اشتراک گذاری
کپی شد
سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 134

1. دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت

2. چو شمع زار و چو پروانه در به در می‌گشت

3. هزار گونه غم از چپ و راست دامنگیر

4. هنوز در تک و پوی غمی دگر می‌گشت

5. سرش مدام ز شور شراب عشق خراب

6. چو مست دایم از آن گرد شور و شر می‌گشت

7. چو بی‌دلان همه در کار عشق می‌آویخت

8. چو ابلهان همه از راه عقل بر می‌گشت

9. ز بخت بی ره و آیین و پا و سر می‌زیست

10. ز عشق بی‌دل و آرام و خواب و خور می‌گشت

11. هزار بارش از این پند بیشتر دادم

12. که گرد بیهده کم گرد و بیشتر می‌گشت

13. به هر طریق که باشد نصیحتش مکنید

14. که او به قول نصیحت کنان بتر می‌گشت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* بار خاطر نیستم روشندلان را چون غبار
* بر بساط سبزه و گل سایهٔ پروانه‌ام
شعر کامل
رهی معیری
* عقده های مشکلم چون عود یکسر باز شد
* تا فتادم در حریم دلگشای سوختن
شعر کامل
صائب تبریزی
* چنان به موی تو آشفته‌ام به بوی تو مست
* که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست
شعر کامل
سعدی