سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 367

1. من خود ای ساقی از این شوق که دارم مستم

2. تو به یک جرعه دیگر ببری از دستم

3. هر چه کوته نظرانند بر ایشان پیمای

4. که حریفان ز مل و من ز تأمل مستم

5. به حق مهر و وفایی که میان من و توست

6. که نه مهر از تو بریدم نه به کس پیوستم

7. پیش از آب و گل من در دل من مهر تو بود

8. با خود آوردم از آن جا نه به خود بربستم

9. من غلام توام از روی حقیقت لیکن

10. با وجودت نتوان گفت که من خود هستم

11. دایما عادت من گوشه نشستن بودی

12. تا تو برخاسته‌ای از طلبت ننشستم

13. تو ملولی و مرا طاقت تنهایی نیست

14. تو جفا کردی و من عهد وفا نشکستم

15. سعدیا با تو نگفتم که مرو در پی دل

16. نروم باز گر این بار که رفتم جستم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای آشنا که گریه کنان پند می دهی
* آب از برون مریز که آتش به جان گرفت
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* کهربا رنگ آمد اندر بیشهٔ قهرت بقم
* ارغوان رنگ آمد اندر باغ انصافت زریر
شعر کامل
انوری
* شکر این تلخ نگاهان به چه عنوان گویم؟
* که به من شهد ز پیمانه حنظل دادند
شعر کامل
صائب تبریزی