سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 417

1. سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم

2. رنگ رخساره خبر می‌دهد از حال نهانم

3. گاه گویم که بنالم ز پریشانی حالم

4. بازگویم که عیانست چه حاجت به بیانم

5. هیچم از دنیی و عقبی نبرد گوشه خاطر

6. که به دیدار تو شغلست و فراغ از دو جهانم

7. گر چنانست که روی من مسکین گدا را

8. به در غیر ببینی ز در خویش برانم

9. من در اندیشه آنم که روان بر تو فشانم

10. نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم

11. گر تو شیرین زمانی نظری نیز به من کن

12. که به دیوانگی از عشق تو فرهاد زمانم

13. نه مرا طاقت غربت نه تو را خاطر قربت

14. دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندانم

15. من همان روز بگفتم که طریق تو گرفتم

16. که به جانان نرسم تا نرسد کار به جانم

17. درم از دیده چکانست به یاد لب لعلت

18. نگهی باز به من کن که بسی در بچکانم

19. سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم

20. که به پایان رسدم عمر و به پایان نرسانم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* پی افگندم از نظم کاخی بلند
* که از باد و بارانش نیاید گزند
شعر کامل
فردوسی
* گر روی پاک و مجرد چو مسیحا به فلک
* از چراغ تو به خورشید رسد صد پرتو
شعر کامل
حافظ
* آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوخت
* حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو
شعر کامل
حافظ