سعدی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 111

1. چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

2. من نیز به ذل و حیف تن در ندهم

3. باری دو سه بوسه بر دهانش بدهم

4. وانگه بکشد چو می‌کشد بر گنهم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* انبیا گفتند نومیدی بدست
* فضل و رحمتهای باری بی‌حدست
شعر کامل
مولوی
* یکی درخت گل اندر فضای خلوت ماست
* که سروهای چمن پیش قامتش پستند
شعر کامل
سعدی
* اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتن
* تا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن
شعر کامل
صائب تبریزی