سعدی_مواعظقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 122

1. نه آدمیست که در خرمی و مجموعی

2. به خستگان پراکنده بر نبخشاید

3. گلیم خویش برآرد سیه گلیم از آب

4. وگر گلیم رفیق آب می‌برد شاید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چنان در قید مهرت پای بندم
* که گویی آهوی سر در کمندم
شعر کامل
سعدی
* باد گیسوی درختان چمن شانه کند
* بوی نسرین و قرنفل بدمد در اقطار
شعر کامل
سعدی
* نسیم در سر گل بشکند کلاله سنبل
* چو از میان چمن بوی آن کلاله برآید
شعر کامل
حافظ