لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1001

1. گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس است

2. دیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است

3. ظلمت شب های غم را لشکری در کار نیست

4. این سیاهی را فروغ باده روشن بس است

5. عقل بیجا می کند پا از گلیم خود دراز

6. ذره را میدان جولان دیده روزن بس است

7. از تنزل می توان دادن فلک را خاکمال

8. خاکساری سد راه جرأت دشمن بس است

9. سیلیی خاموش سازد طفل بازیگوش را

10. عقل دعوی دار را یک رطل مرد افکن بس است

11. چون نباشد دل به جای خود، زره دام بلاست

12. اهل جرأت را لباس جنگ، پیراهن بس است

13. نیست صائب دیده ما بر فروغ عاریت

14. بی کسان را شمع بالین دیده روشن بس است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* شاه و گدا به دیده دریادلان یکی است
* پوشیده است پست و بلند زمین در آب
شعر کامل
صائب تبریزی
* پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد
* گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان
شعر کامل
حافظ
* چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست
* بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم
شعر کامل
حافظ