لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1123

1. سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است

2. گل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است

3. نه لباس تندرستی، نه امید پختگی

4. میوه خامم به سنگ از شاخسار افتاده است

5. در چنین وقتی که شاخ خشک ما در آتش است

6. حله رحمت ز دوش نوبهار افتاده است

7. ناامیدی می کند خون گریه بر احوال من

8. کشت امیدم ز چشم نوبهار افتاده است

9. هرگز از من چون کمان بر دست کس زوری نرفت

10. این کشاکش در رگ جانم چه کار افتاده است؟

11. (آفتاب نشأه تا از مشرق مغزم دمید

12. کوکب عقلم ز اوج اعتبار افتاده است)

13. شکر گردون ستمگر می کند هر صبح و شام

14. کار صائب تا به اهل روزگار افتاده است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چشم حسرت به سر اشک فرو می‌گیرم
* که اگر راه دهم قافله بر گل برود
شعر کامل
سعدی
* دارم امید بر این اشک چو باران که دگر
* برق دولت که برفت از نظرم بازآید
شعر کامل
حافظ
* شاه آن نیست که ملکی به سپاهی گیرد
* شاه آنست که بر ملک دلی باشد شاه
شعر کامل
وحشی بافقی