صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1341

1. حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشت

2. شمع با آن منزلت هرگز دو پیراهن نداشت

3. چشم ما را حسرت پرواز در دل شد گره

4. بس که امید پر کاهی ازین خرمن نداشت

5. هر قدر پایم به سنگ آمد درین ظلمت سرا

6. هیچ دلسوزی چراغی پیش پای من نداشت

7. می شود از تنگ چشمان دستگاه عیش تنگ

8. وقت زخمی خوش که چشم بخیه از سوزن نداشت

9. عمر خود بیجا تلف کردم به دست و پا زدن

10. ساحلی این بحر خونین جز فرو رفتن نداشت

11. نیست جز بیگانگی از آشنایان روزیم

12. گر چه پاس آشنایی هیچ کس چون من نداشت

13. رشته تابی تا بجا بود از لباس هستیم

14. خار صحرای ملامت دستم از دامن نداشت

15. شد جهان تنگ از ترک خودی بر من وسیع

16. این قبای تنگ، صائب چاره جز کندن نداشت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صبح می‌خندد و من گریه کنان از غم دوست
* ای دم صبح چه داری خبر از مقدم دوست
شعر کامل
سعدی
* آسوده گر از سنگ شد، از ارّه جدا نیست
* نخلی که درین باغ، ثمر هیچ ندارد
شعر کامل
حزین لاهیجی
* هزار دشمن اگر بر سرند سعدی را
* به دوستی که نگوید بجز حکایت دوست
شعر کامل
سعدی