صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1369

1. تا به فکر خود فتادم روزگار از دست رفت

2. تا شدم از کار واقف، وقت کار از دست رفت

3. قوت سرپنجه مشکل گشای فکر من

4. در ورق گردانی لیل و نهار از دست رفت

5. تا کمر بستم غبار از کاروان بر جا نبود

6. از کمین تا سر برآوردم، شکار از دست رفت

7. داغهای ناامیدی یادگار خود گذاشت

8. خرده عمرم که چون نقد شرار از دست رفت

9. تا نفس را راست کردم ریخت اوراق حواس

10. دست تا بر دست سودم نوبهار از دست رفت

11. پی به عیب خود نبردم تا بصیرت داشتم

12. خویش را نشناختم آیینه دار از دست رفت

13. حاصل عمر پریشان روزگارم چون صدف

14. تا نهادم پا ز دریا بر کنار از دست رفت

15. عشق را گفتم به دست آرم عنان اختیار

16. تا عنان آمد به دستم اختیار از دست رفت

17. عمر باقی مانده را صائب به غفلت مگذران

18. تا به کی گویی که روز و روزگار از دست رفت؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در چمن هر دم که چون عرعر خرامان می‌شدی
* خنده بر بالای سرو بوستان می‌آمدت
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* خلق خوش در نوبهار عافیت دارد مرا
* خاکساری در حصار عافیت دارد مرا
شعر کامل
صائب تبریزی
* دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو
* بازپرسید خدا را که به پروانه کیست
شعر کامل
حافظ