صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1412

1. ریخت دندان و هوای می و پیمانه بجاست

2. مهره برچیده شد و بازی طفلانه بجاست

3. دل سیاه است اگر گشت بناگوش سفید

4. پا اگر نیست بجا، لغزش مستانه بجاست

5. خارخاری به دل از عمر سبکرو مانده است

6. مشت خار و خسی از سیل به ویرانه بجاست

7. آسیا گر چه برآورد ز بنیادش گرد

8. هوس نشو و نما در گره دانه بجاست

9. نسبت شوق به هجران و وصال است یکی

10. رفت ایام گل و شورش دیوانه بجاست

11. یار نوخط شد و آغاز جنون است مرا

12. شمع خاموش شد و گرمی پروانه بجاست

13. چشم من بر در و دیوار حرم افتاده است

14. نگذارند مرا گر به صنمخانه، بجاست

15. گر چه در خواب گران عمر سر آمد صائب

16. همچنان رغبت شیرینی افسانه بجاست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* طبیبم گفت درمانی ندارد درد مهجوری
* غلط می‌گفت خود را کشتم و درمان خود کردم
شعر کامل
وحشی بافقی
* همت بلنددار که با همت بلند
* هر جا روی به توسن گردون سواره ای
شعر کامل
صائب تبریزی
* غلام همت آن رند عافیت سوزم
* که در گداصفتی کیمیاگری داند
شعر کامل
حافظ