لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1442

1. میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ است

2. سر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است

3. هر سری کز می گلرنگ نباشد لبریز

4. چون کدو در نظر باده پرستان پوچ است

5. هر حبابی که هوای تو ندارد در مغز

6. سر برآرد اگر از چشمه حیوان پوچ است

7. تیر باران حوادث چه کند با عاشق؟

8. پیش شیران قوی پنجه نیستان پوچ است

9. هر که سجاده خود بر سر آب اندازد

10. همچو کف در نظر همت مردان پوچ است

11. دل خونین نشود با دهن خندان جمع

12. لاف خونین دلی از پسته خندان پوچ است

13. هر کجا خامه صائب در گفتار زند

14. یکقلم زمزمه مرغ خوش الحان پوچ است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چنان برخاستم از جا مشوش
* که برخیزد سپند از روی آتش
شعر کامل
محتشم کاشانی
* پرواز من به بال و پر توست، زینهار
* مشکن مرا که می شکنی بال خویش را
شعر کامل
صائب تبریزی
* بهر موئی از آن زلف پریشان
* دل جمعی پریشان می‌توان یافت
شعر کامل
خواجوی کرمانی