صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 162

1. چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مرا

2. خوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا

3. تیغ بر فرقم زنند و گوهر از دستم برند

4. چون صدف شد دشمن جان گوهر رخشان مرا

5. دل چو رو گرداند، بر گرداندن او مشکل است

6. روی دل تا برنگردیده است، بر گردان مرا

7. ذوق همچشمی ندارد شهرتم با آفتاب

8. گرد عالم از چه دارد چرخ سرگردان مرا؟

9. هر که بر من پرده پوشد خویش را رسوا کند

10. من نه آن شمعم که بتوان داشتن پنهان مرا

11. نیستم پیراهن یوسف، چرا هر جا روم

12. خون تهمت می چکد از گوشه دامان مرا؟

13. نیست صائب در خرابات مغان دریا دلی

14. تا به یک ساغر کند شرمنده احسان مرا


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تواضع سر رفعت افرازدت
* تکبر به خاک اندر اندازدت
شعر کامل
سعدی
* کسی را که همت بلند اوفتد
* مرادش کم اندر کمند اوفتد
شعر کامل
سعدی
* از گلوی خود بریدن وقت حاجت همت است
* ورنه هر کس گاه سیری پیش سگ نان افکند
شعر کامل
صائب تبریزی