صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1632

1. این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟

2. هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

3. باده هر جا که بود چشمه کوثر نقدست

4. هر کجا سرو قدی هست دو بالاست بهشت

5. دل رم کرده ندارد گله از تنهایی

6. که به وحشت زدگان دامن صحراست بهشت

7. از درون سیه توست جهان چون دوزخ

8. دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت

9. دارد از خلد ترا بی بصریها محجوب

10. ورنه در چشم و دل پاک مهیاست بهشت

11. هست در پرده آتش رخ گلزار خلیل

12. در دل سوختگان انجمن آراست بهشت

13. عمر زاهد به سر آمد به تمنای بهشت

14. نشد آگاه که در ترک تمناست بهشت

15. صائب از روی بهشتی صفتان چشم مپوش

16. که درین آینه بی پرده هویداست بهشت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نیست غیر از دست خالی پرده پوشی سرو را
* خار چندین جامه رنگین ز گل پوشیده است
شعر کامل
صائب تبریزی
* دنیا نیرزد آنکه پریشان کنی دلی
* زنهار بد مکن که نکردست عاقلی
شعر کامل
سعدی
* از حجاب عشق نتوانیم بالا کرد سر
* در تماشاگاه لیلی بید مجنونیم ما
شعر کامل
صائب تبریزی