صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1634

1. هر که باریک شد از فکر، توانایی یافت

2. هر که افتاد ز پا، پنجه گیرایی یافت

3. بی تعلق گذر از عالم (و) جاویدان باش

4. هر که چون مهر بدر رفت مسیحایی یافت (کذا)

5. دیده مگشای که در بحر پر آشوب جهان

6. هر که پوشید نظر گوهر بینایی یافت

7. هند را چون نستایم، که درین خاک سیاه

8. شعله شهرت من جامه رعنایی یافت

9. حق نه آن است که عاشق نبود بر مرکز

10. هر که آراسته گردید تماشایی یافت

11. چون نسوزد جگر از داغ ندامت صائب؟

12. کآنچه می جست دلم، لاله صحرایی یافت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* فارغی از قدر جوانی که چیست
* تا نشوی پیر ندانی که چیست
شعر کامل
نظامی
* ثمر در پای خود افشاندن از هر نخل می آید
* خوشانخلی که فیض خود به جای دور می بارد
شعر کامل
صائب تبریزی
* درون خامه هر گدا شهنشاهی است
* قدم برون منه از حد خویش، سلطان باش
شعر کامل
صائب تبریزی