صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1733

1. فلک دو تا ز گرانباری گناه من است

2. سیاهی دل شب از دل سیاه من است

3. ازان دلیر درین بحر می کنم جولان

4. که چون حباب سر من همان کلاه من است

5. همیشه گرد سر شمع می توانم گشت

6. غبار خاطر پروانه سد راه من است

7. تو سعی کن نشوی در حرم بیابان مرگ

8. وگرنه هر کمر مور شاهراه من است

9. چگونه مهر خموشی به لب زنم صائب؟

10. که تازیانه ارباب شوق، آه من است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چو غنچه نکهت خود از صبا دریغ مدار
* ز آشنا سخن آشنا دریغ مدار
شعر کامل
صائب تبریزی
* گلش یکسر به رنگ ارغوان بود
* ولیکن با نشاط زعفران بود
شعر کامل
وحشی بافقی
* چون گشودی به شکر خنده لب از بی مغزی
* از سر خود مشو ای پسته خندان غافل
شعر کامل
صائب تبریزی