صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1735

1. کجا ز دایره عشق، حسن بیرون است؟

2. سیاه خیمه لیلی ز آه مجنون است

3. مسیح سوزن خود گو به هرزه تیز مکن

4. که چشم آبله ما به خار هامون است

5. شکوه سنگدلان زور عشق می خواهد

6. به قصر بردن شیرین نه کار گلگون است

7. به دست موی شکافان کسی اسیر مباد

8. همیشه زلف ز سودای شانه مفتون است

9. به دست بد گهران داد بوسه گاه مرا

10. دلم ز غیرت تبخال او پر از خون است

11. ز خرمی مژه بر هم نمی توانم زد

12. شبی که پنجه اطفال اشک گلگون است

13. سبب مپرس تهیدستی مرا صائب

14. گناه سرو همین بس بود که موزون است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چه سود از روضۀ جنت اگر شیرین معاذالله
* ز کوی خود دری در روضۀ فرهاد نگشاید
شعر کامل
جامی
* سر به آزادگی از خلق برآرم چون سرو
* گر دهد دست که دامن ز جهان درچینم
شعر کامل
حافظ
* نوبت وصل و لقاست نوبت حشر و بقاست
* نوبت لطف و عطاست بحر صفا در صفاست
شعر کامل
مولوی