لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1817

1. ستاره سوخته عشق را پناهی نیست

2. در آفتاب قیامت گریزگاهی نیست

3. به داغ کهنه و نو، روز و شب شود معلوم

4. به عالمی که منم آفتاب و ماهی نیست

5. دل رمیده من وحشی بیابانی است

6. که جز زبان ملامت در او گیاهی نیست

7. اگر چه آه ندارند در جگر عشاق

8. نگاه حسرت این قوم کم ز آهی نیست

9. فغان که در نظر اعتبار لاله رخان

10. شکسته رنگی عاشق به برگ کاهی نیست

11. شکفته باش که قصر وجود انسان را

12. به از گشادگی جبهه پیشگاهی نیست

13. چگونه بال فشانم به کهکشان صائب؟

14. مرا که قوت پرواز برگ کاهی نیست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* عجب از عقل کسانی که مرا پند دهند
* برو ای خواجه که عاشق نبود پندپذیر
شعر کامل
سعدی
* مرا درس حکیمان درد سر داد
* که من پروردهٔ فیض نگاهم
شعر کامل
اقبال لاهوری
* مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند
* که اعتراض بر اسرار علم غیب کند
شعر کامل
حافظ