صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2196

1. در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

2. کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت

3. از بس قدح تلخ مکافات کشیدم

4. از خاطر من دغدغه روز جزا رفت

5. خضر ره ارباب طلب، عزم درست است

6. آواره شد آن کس که پی راهنما رفت

7. تا چند توان دست دعا داشت بر افلاک؟

8. این زور در ایام که بر دست دعا رفت؟

9. آن روز که خورشید قدح چهره برافروخت

10. رنگ ادب از چهره گلزار حیا رفت

11. بر حاصل ما چون جگر برق نسوزد؟

12. از روی خزان رنگ ز بی برگی ما رفت

13. چون از لب پیمانه من زهر نریزد؟

14. صائب به من از گردش ایام چها رفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند
* ساقی بده بشارت رندان پارسا را
شعر کامل
حافظ
* چشم کوته نظران بر ورق صورت خوبان
* خط همی‌بیند و عارف قلم صنع خدا را
شعر کامل
سعدی
* باغ عیشم که بصد گونه ریاحین خوش بود
* از گل و لاله تهی گشت و ز خاشاک پرست
شعر کامل
سیف فرغانی