صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 249

1. می نماید پایکوبان دار را منصور ما

2. تاک را آتش عنان سازد می پر زور را

3. هر سبکدستی نیارد نغمه از ما واکشید

4. ناخن شیرست مضراب رگ طنبور ما

5. کی حصاری می تواند ساخت طوفان را تنور؟

6. نیست ممکن خم برآید با می پر زور ما

7. زخم ما را هر شکرخندی نمی آرد به شور

8. بر نمکدان قیامت می زند ناسور ما

9. گردن بیهوده ای از دور مینا می کشد

10. گوش ماهی می شمارد بحر را مخمور ما!

11. گر چه پیریم، از جوانان جهان خوشدلتریم

12. خنده ها بر صبح دارد موی چون کافور ما

13. عقل ناقص پرده ساز و نغمه ما پرده سوز

14. دست کوته دار ای ماه از شب دیجور ما

15. کوه را از کبک می سازد سبکرفتارتر

16. چون به صحرا رو نهد دیوانه پر شور ما

17. دل چو روشن شد، چراغ عاریت در کار نیست

18. صافی شهدست شمع خانه زنبور ما

19. خاکساری پیش ما از ملک چین بالاترست

20. آب از ظرف سفالین می خورد فغفور ما

21. سخت جانی هاست دامنگیر، ورنه هر شرار

22. جلوه برق تجلی می کند در طور ما

23. رتبه افکار ما صائب بلند افتاده است

24. کی رسد هر کوته اندیشی به فکر دور ما؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* خاطرت از شکوه ما کی پریشان می شود؟
* زلف پر کرده است از حرف پریشان گوش تو
شعر کامل
صائب تبریزی
* تو صنم قبلهٔ صاحب نظرانی امروز
* که زنخدان تو آتش به چه زمزم زد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* بر هر مژه خونی که مرا درتن بود
* چون دانهٔ نار بر سر سوزن بود
شعر کامل
انوری