صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2619

1. یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بود

2. مغز ما از نشأه می پرده دار حور بود

3. شیشه می نیم هوشی داشت از همصحبتان

4. روی مجلس در نقاب بیخودی مستور بود

5. لاله رویان را دل ما تشنه نظاره ساخت

6. آب این سرچشمه آیینه گویا شور بود

7. قرب منزل نعل ما را بر سر آتش گذاشت

8. داشتیم آسایشی تا منزل ما دور بود

9. خاطر روشن در فردوس بر رویم گشود

10. قحط یوسف بود تا آیینه ام بی نور بود

11. آنچه ما چشم از حباب آب حیوان داشتیم

12. در حجاب پرده زنبوری انگور بود

13. آب لعل او زخط شد تیره، ورنه پیش ازین

14. صافی این شهد، شمع خانه زنبور بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* باغبانا ز خزان بی‌خبرت می‌بینم
* آه از آن روز که بادت گل رعنا ببرد
شعر کامل
حافظ
* اگر هوشمندی به معنی گرای
* که معنی بماند ز صورت بجای
شعر کامل
سعدی
* صاف چون آیینه می باید شدن با خوب و زشت
* هیچ چیز از هیچ کس در دل نمی باید گرفت
شعر کامل
صائب تبریزی