صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 289

1. تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان ما

2. از تنور سرد، آید گرم بیرون نان ما

3. از خزف ناز گهر از بردباری می کشیم

4. سنگ کم گردد تمام از پله میزان ما

5. رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب

6. میزبان ماست هر کس می شود مهمان ما

7. ما به تردستی زبان خصم کوته می کنیم

8. سبز سازد خار دامنگیر را دامان ما

9. نشأه رطل گران از سنگ می یابیم ما

10. هست در آزادی اطفال گلریزان ما

11. می کنیم از ترزبانی دشمنان را مهربان

12. می کند شیرین زمین شور را باران ما

13. نیست چون آیینه تصویر، امید نجات

14. عکس روی یار را از دیده حیران ما

15. غافلان را شهپر طاوس می آید به چشم

16. بس که رنگین شد ز الوان گنه دامان ما

17. در گرفتاری ز بس ثابت قدم افتاده ایم

18. برنخیزد ناله از زنجیر در زندان ما

19. ما ز گل پیراهنان صائب به بویی قانعیم

20. از نسیمی یوسفستان می شود زندان ما


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شانه شمشاد را دست نگارین می کند
* بس که در زلف گرهگیر تو دلها خون شده است
شعر کامل
صائب تبریزی
* دل شیر دارد تن ژنده پیل
* نهنگان برآرد ز دریای نیل
شعر کامل
فردوسی
* حذر از پیروی نفس که در راه خدای
* مردم افکن‌تر ازین غول بیابانی نیست
شعر کامل
سعدی