صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 298

1. زخم پنهانم اگر بیرون دهد خونابها

2. رنگ خون پیدا کند در صلب گوهر آبها

3. عالمی را همچو خود سرگشته دارد آسمان

4. چون برآید مشت خاشاکی ازین گردابها؟

5. بی قراران محبت زیر گردون چون کنند؟

6. شیشه سربسته زندان است بر سیماب ها

7. زنگ غفلت لازم تن پروری افتاده است

8. سبز گردد از روانی چون بماند آبها

9. در وصال بحر، بی شوق رسا نتوان رسید

10. خرج راه از نرم رفتاری شود سیلابها

11. دولت بیدار اگر یک چند بی خوابی کشید

12. کرد در ایام بخت ما قضای خوابها

13. کعبه و بتخانه از دل زندگان خالی شده است

14. نیست جز قندیل، روشندل درین محرابها

15. از گل تن تا به آسانی تواند خاستن

16. کشتی دل را سبک کن صائب از اسبابها


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شکوفه با ثمر هرگز نگردد جمع در یک جا
* محال است این که با هم نعمت و دندان شود پیدا
شعر کامل
صائب تبریزی
* یار گندم گون بما گر میل کردی نیم جو
* هر دو عالم پیش چشم ما نمودی یک عدس
شعر کامل
اوحدی
* ز شیرینی عتاب او شکرخندست پنداری
* زبان در کام او بادام در قندست پنداری
شعر کامل
صائب تبریزی