صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3269

1. سر شوریده ز تسلیم به سامان گردد

2. دل پریشان نشود دیده چو حیران گردد

3. از پریشانی دل خانه تن زندان است

4. غنچه شو تا نفس تنگ گلستان گردد

5. از گشایش نبود بهره تهی مغزان را

6. پسته پوچ محال است که خندان گردد

7. چه کشی تیغ به رخساره گلرنگ، که خط

8. کافری نیست که از تیغ مسلمان گردد

9. قمری از سرو به زنهار برآرد انگشت

10. در ریاضی که نهال تو خرامان گردد

11. در کف آه بود بست و گشاد دل من

12. ابر از باد شود جمع و پریشان گردد

13. نرسد شهر به داد دل مجروح، مرا

14. خوش نمک زخم من از شور بیابان گردد

15. دل تسلی شود از دست نوازش صائب

16. بحر ساکن اگر از پنجه مرجان گردد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز شست صدق گشادم هزار تیر دعا
* ولی چه سود یکی کارگر نمی‌آید
شعر کامل
حافظ
* دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
* به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد
شعر کامل
مولوی
* فلفل فکنده است برآتش بنام ما
* آن خال هندوئی سیه مهره باز باز
شعر کامل
خواجوی کرمانی