لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3389

1. باد اگر پرده ز رخساره یار اندازد

2. لرزه بر دست نگارین بهار اندازد

3. آب آیینه ز شرم خط او چون خس و خار

4. هر نفس جوهر خود را به کنار اندازد

5. شرم رخسار تو صد پرده خونین از گل

6. هر سر سال به رخسار بهار اندازد

7. زلف رخساره خورشید شود شبگیرم

8. شوق اگر سایه بر این مشت غبار اندازد

9. پیشگاه حرم و دیر گریبان چاک است

10. تا کجا غمزه او طرح شکار اندازد

11. گر مرا حوصله فقر نباشد چه عجب

12. که تهیدستی، آتش به چنار اندازد

13. کلک صائب چو گشاید گره از زلف سخن

14. تاب در نافه آهوی تتار اندازد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* به خاموشی توان شد گوهر اسرار را محرم
* صدف تا بست از گفتار لب، شد مخزن دریا
شعر کامل
صائب تبریزی
* دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما
* چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما
شعر کامل
حافظ
* نیل برکش چشم بد را و سوی روحانیان
* پای کوبان دسته گل بر برین نیلی حصار
شعر کامل
عطار