صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3427

1. جگر پاره اگر مایده خوانم شد

2. چشم شور فلک سفله نمکدانم شد

3. تنگدل داشت پریشانی پرواز مرا

4. غنچه گشتم، قفس تنگ گلستانم شد

5. دست شستم ز جهان، آب حیاتم گردید

6. پا نهادم به هوا، تخت سلیمانم شد

7. تا درین عالم پرشور نظر کردم باز

8. تخته مشق دو صد خواب پریشانم شد

9. خامشی از سگ گیرنده کمینگاه بلاست

10. نیستم ایمن اگر نفس به فرمانم شد

11. از خودی بود به من دامن صحرا زندان

12. رفتم از خویش برون، شهر بیابانم شد

13. رود نیلم به مکافات عزیزی بخشید

14. چهره نیلی اگر از سیلی اخوانم شد

15. کرد از تهمت اگر مصر غبار آلودم

16. دامن پاک، کلید در زندانم شد

17. صائب از خامه من سنبل تر می ریزد

18. تا دل آشفته آن زلف پریشانم شد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آنکه پای از سر نخوت ننهادی بر خاک
* عاقبت خاک شد و خلق به او می‌گذرند
شعر کامل
سعدی
* گرت ز دست برآید، چو نخل باش کریم
* ورت ز دست نیاید، چو سرو باش آزاد
شعر کامل
سعدی
* قرب نیکان را نمی باشد سرایت در بدان
* کز شکر شیرین نگردد چون بود بادام تلخ
شعر کامل
صائب تبریزی