صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3452

1. زردی روی من از باده کشیدن باشد

2. موج می رنگ مرا بال پریدن باشد

3. زان به خون قانعم از باده گلرنگ که خون

4. باده ای نیست که موقوف رسیدن باشد

5. دل عاشق ز غم روز حساب آسوده است

6. دانه سوخته فارغ ز دمیدن باشد

7. تا به چند از لب میگون تو ای بی انصاف

8. روزی ما لب خمیازه مکیدن باشد

9. بردباری و تواضع سپر آفتهاست

10. پل این سیل گرانسنگ خمیدن باشد

11. راه در بی جهت از یک جهتی بتوان برد

12. خضر این بادیه دنبال ندیدن باشد

13. سخن پاک محال است که افتد بر خاک

14. در گهر آب مسلم ز چکیدن باشد

15. چند چون شمع درین بزم ز روشن گهری

16. روزی من سر انگشت مکیدن باشد

17. نیست غیر از سخن مهر و محبت صائب

18. گفتگویی که سزاوار شنیدن باشد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* فلک به مردم نادان دهد زمام مراد
* تو اهل فضلی و دانش همین گناهت بس
شعر کامل
حافظ
* به نرگس گل و ارغوان را بشست
* که بیمار بد نرگس وگل درست
شعر کامل
فردوسی
* اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتن
* تا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن
شعر کامل
صائب تبریزی