صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 347

1. سبک جولان کند شوق سبکروحش گرانها را

2. به دنبال افکند منزل درین ره کاروان ها را

3. ز حیرانی خرد شد خشک، تا تردستی صنعش

4. به دور انداخت بی آب آسیای آسمان ها را

5. چنان کز ابر رحمت، ناودان رطب اللسان گردد

6. ز ذکر حق طراوت می شود پیدا زبان ها را

7. نیم از هرزه نالان چون جرس در وادی عشقش

8. ز فریادی به منزل می رسانم کاروان ها را

9. ز درد و داغ عشق آنها که می گویند با زاهد

10. ز خامی در تنور سرد می بندند نانها را

11. ز سختی های دوران قانعان را نیست پروایی

12. هما صبح امید خود شمارد استخوان ها را

13. نسیم صبح از تاراج گلزار که می آید؟

14. که مرغان کاسه دریوزه کردند آشیان ها را

15. چنان کز ایستادن صاف گردد آبها صائب

16. خموشی می کند روشن گهر، تیغ زبان ها را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
* باشد که بازبینیم دیدار آشنا را
شعر کامل
حافظ
* نگفتمت مرو آن جا که مبتلات کنند
* که سخت دست درازند بسته پات کنند
شعر کامل
مولوی
* تو بت چرا به معلم روی که بتگر چین
* به چین زلف تو آید به بتگری آموخت
شعر کامل
سعدی