صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3561

1. حاصل عمر زخود بیخبران آه بود

2. هرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود

3. نتوان در حرم قدس به پرواز رسید

4. پر سیمرغ درین راه پر کاه بود

5. پیش چشمی که به یکتایی آن سرو رسید

6. طوق هر فاخته ای های هوالله بود

7. از وصول آن که زند دم، خبر از راهش نیست

8. آن بود واصل این راه که در راه بود

9. هرکه باریک ز اندیشه شود همچو هلال

10. می توان یافت که جوینده آن ماه بود

11. ای که کام دو جهان را ز خدا می طلبی

12. هر دو موقوف به یک آه سحرگاه بود

13. غافل از مور مشو گرچه سلیمان باشی

14. که ز هر ذره به درگاه خدا راه بود

15. از وصال رخ او بی ادبان محرومند

16. گل این باغ ز دستی است که کوتاه بود

17. می رسد جاذبه عشق به فریاد مرا

18. یوسف آن نیست که پیوسته درین چاه بود

19. صائب از کشمکش رد و قبول آسوده است

20. هرکه را روی دل از خلق به الله بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز خانقاه به میخانه می‌رود حافظ
* مگر ز مستی زهد ریا به هوش آمد
شعر کامل
حافظ
* لعلت چو شکوفه عقد پروین دارد
* روی تو چو لاله خال مشکین دارد
شعر کامل
خاقانی
* دلی دارم که از تنگی درو جز غم نمی‌گنجد
* غمی دارم ز دلتنگی که در عالم نمی‌گنجد
شعر کامل
محتشم کاشانی