لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3915

1. سخنوران که درین بوستان نوا سازند

2. کباب یکدگر از شعله های آوازند

3. مبین به چشم حقارت شکسته بالان را

4. که در گرفتن عبرت هزار شهبازند

5. چگونه کاسه پرزهر مرگ را نوشند

6. جماعتی که بدآموز نعمت ونازند

7. شوندکامروا چون دعای دامن شب

8. جماعتی که مشکین خطان نظربازند

9. هلاک کنج لب وگوشه های آن چشمم

10. که دلپذیر تر از گوشه های شیرازند

11. ز رفتگان ره دشوار مرگ شد آسان

12. گذشتگان پل این سیل خانه پردازند

13. نمی رسند به معراج گفتگو صائب

14. جماعتی که به دعوی بلند پروازند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود
* وارهد از حد جهان بی‌حد و اندازه شود
شعر کامل
مولوی
* یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده
* چشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده
شعر کامل
صائب تبریزی
* ای بسا برگ شقایق که دمادم در باغ
* از سرشک من و خوناب جگر می‌روید
شعر کامل
خواجوی کرمانی