صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3974

1. اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

2. هم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود

3. هلال سعی کند در کمال خود غافل

4. که چون تمام شود بوته گداز شود

5. دهن به ابر گهربار باز کن که صدف

6. به لب گشودنی از بحر بی نیاز شود

7. شمار آه به مقدار عقده های دل است

8. به قدر دانه زبان خوشه را دراز شود

9. مرا دلی است ز صبح وصال روشنتر

10. چگونه سینه من پرده پوش راز شود

11. کشیده دار عنان سخن که همچون شمع

12. زبان دراز چو گردید خرج گاز شود

13. به طوف کعبه رود بت در آستین صائب

14. کسی که با خودی خویش در نماز شود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* هوا مسیح نفس گشت و باد نافه گشای
* درخت سبز شد و مرغ در خروش آمد
شعر کامل
حافظ
* نرگس که فلک چشم و چراغ چمنش کرد
* چشم تو سرافکنده به هر انجمنش کرد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* به پوشیدن ستر درویش کوش
* که ستر خدایت بود پرده پوش
شعر کامل
سعدی