صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 4134

1. جمعی که هوش خود به می ناب داده اند

2. خرمن به برق وخانه به سیلاب داده اند

3. در رابه روی دولت بیدار بسته اند

4. آن غافلان که تن به شکر خواب داده اند

5. عشاق در بهشت برین وا نمی کنند

6. چشمی کز آفتاب رخت آب داده اند

7. یک قطره از محیط پر از شور اشک ماست

8. این بیقراریی که به سیماب داده اند

9. تا داده اندراه به دریا مرا چو سیل

10. بسیار گوشمال زسیلاب داده اند

11. مشاطگان ز سرمه دنباله دارچشم

12. در دست مست تیغ سیه تاب داده اند

13. چون آب شور تشنگی افزاست زخم او

14. تیغ ترا مگر به نمک آب داده اند

15. حق را ز غیر دل طلب انها که می کنند

16. در عین کعبه پشت به محراب داده اند

17. عالم سیه به دیده اش از داغ کرده اند

18. تا یک قدح به لاله می ناب داده اند

19. صائب نظر به روی مسبب چسان کنند

20. جمعی که دل به عالم اسباب داده اند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نی همه یک رنگ دارد در نیستان‌ها ولیک
* از یکی نی قند خیزد وز دگر نی، بوریا
شعر کامل
خاقانی
* امروز بسی پیش تو خوارند و پس از مرگ
* بر خاک شهیدان تو خار است علامت
شعر کامل
هاتف اصفهانی
* بلاهای سیه را جمع کردند
* ازان زلف پریشان آفریدند
شعر کامل
صائب تبریزی