لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 4305

1. در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

2. آیینه را به دست پریشان نفس دهد

3. تاوان عمر رفته ز گردون توان گرفت

4. گر آب رفته ریگ روان بازپس دهد

5. غافل ز حال گوشه نشینان کجا شود

6. آن کس که آب ودانه به مرغ قفس دهد

7. از غفلت است ریشه دواندن به مغز خاک

8. در گلشنی که غنچه صدای جرس دهد

9. ای غیر، عرض داغ به روشندلان مده

10. کاین قلب اگر به کور دهی باز پس دهد

11. از جسم نیست ذوق سفر جان خسته را

12. چون مرغ پر شکسته که تن در قفس دهد

13. صائب کشیده دار سگ نفس را عنان

14. این گرگ را برای چه عاقل مرس دهد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب است
* جام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است
شعر کامل
صائب تبریزی
* باور مکن که صورت او عقل من ببرد
* عقل من آن ببرد که صورت نگار اوست
شعر کامل
سعدی
* در قمار عشق آخر، باختم دل و دین را
* وازدم در این بازی، عقل مصلحت بین را
شعر کامل
فروغی بسطامی